Pokazywanie postów oznaczonych etykietą LP. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą LP. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 10 lipca 2014

Left to Our Own Devices - Album by Le Cassette

10/07/2014

Stało się. To jest już jasne. Pierwszy album Le Cassette stał się faktem. Dzięki Telefuture Records z Kalifornii, która specjalizuje się w elektronicznych brzmieniach, stylizowanych na lata 80-te, oraz... A raczej przede wszystkim, niezwykłym umiejętnościom i wyczuciu trzech chłopaków (James, Adam, Joe) wchodzących w skład Le Cassette, dziesiątego lipca 2014 roku, "Left to Our Own Devices", może ujrzeć światło dzienne. 

Kompozycja złożona z 15 kawałków, szczegółowo dopasowanych i ułożonych w jedną całość, to czysty hołd i ukłon w stronę muzycznej stylistyki 80's. Le Cassette już od przeszło dwóch lat, co jakiś czas prezentowali swoje umiejętności, wypuszczając w sieci kolejno swoje single, które z czasem stały się zapowiedzią nadchodzącej płyty. Od "Arms of Mine", "Tokyo Blues", "Tonight", "You Are You Are", "Meet Jimmy" feat. Perturbator, "Under the Sun" feat. Jordan F., po ostatni przed premierowy singel "Digital Power", wszystkie wchodzą w skład nowego krążka. Pracując nad albumem, Le Cassette uchylili rąbka tajemnicy publikując w sieci 'teaser', z bliżej nie określonym, świeżym numerem. Dziś po premierze płyty, wiadomo już, że jest to pozycja #7 pt. "This Is All We Know", która z pewnością stanie się kolejnym szlagierem w ich dorobku. Płyta pomijając wspomniane 8 utworów, została uzupełniona o 7 nowych kompozycji. 

#1 Intro
Otwierający płytę, dodaje charakteru całości... Począwszy od odgłosów przekładania taśmy, do łagodzącej zmysły jednostajnej melodii, która zaprasza nas do odsłuchania albumu i wprowadza w świat Le Cassette, niczym Vangelis w świat Łowcy Androidów. 

#2 Digital Power
Jest to nowy, stary utwór "Digital Power". Świetna kompozycja oparta na syntezowanych dźwiękach najwyższej próby i niezwykłym głosie Adam'a, z całym uznaniem znalazła się na początku albumu. "Cyfrowa moc", płynąca z niego, to jak najbardziej mocne elektroniczne uderzenie, pasujące w sam raz na początek albumu.

#3 Electric Paradise
Pozycja #3 to "Electric Paradise". Premierowy utwór, zrównoważony muzycznie, spokojniejsza linia basowa, powiedziałbym wręcz odprężająca. Wykorzystane w nim rozwiązania, zostały również wsparte o elektryzujący głos wokalisty. Umieszczenie go na pozycji otwierającej album, z pewnością świadczy o wszechstronności w posługiwaniu się elektroniką artystów i ich wzrastającym , zróżnicowanym  potencjale muzycznym. 

#4 Fighter 
"Fighter", instrumental którego wprowadzenie namacalnie przypomina nam czystą stylistykę starej szkoły lat 80. Wprowadzenie poprzez stłumioną melodię, do złudzenia kojarzy dźwięki z pierwszymi 8 bitowymi grami komputerowymi. Po tytule można odnieść wrażenie, że chłopaki odwołują się do pierwszych elektronicznych "bijatyk", które były oparte o wschodnie sztuki walki oraz boks, oraz samochodowe gry akcji, oparte na współzawodnictwie oraz pojedynkach dwóch bohaterów stających do walki naprzeciw siebie.

#5 Arms of Mine
Padający deszcz. "Arms of Mine" to jeden z pierwszych utworów Le Cassette, który obecnie jest już szlagierem. Niezwykły ukryty w tym utworze romantyzm, nawiązuje do stylu New Romantic, aury neonowych ulic, deszczowego miasta. Chociaż użyte w późniejszej części utworu wyraźniejsze rozwiązania, potrafią zmylić słuchacza, gdyż z końcem, kawałek zmienia diametralnie swoją formę muzyczną, przekazując dość intensywną dawkę mroczniejszej elektroniki, która wzbudza kontrastowe emocje. 

#6 Radio
"Radio", czyli hołd w kierunku dzieciństwa i odbiorników radiowych, oraz podróż do tego co w latach 80-tych jest najlepsze. Wspomniana w utworze królowa, z okładek magazynów, o głosie płynącym z radia, wydaje się być młodzieńczą fantazją. Słowa refrenu starają się o tym świadczyć "I hear, your voice on the radio", czyli podróż w czasie gdy radio w połączeniu z młodzieńczą fantazją i marzeniami były nieodłącznym towarzyszem każdego. 

#7 This Is All We Know
Rozpoczynająca utwór sekwencja przewijanej taśmy jest po raz kolejny, ukłonem w kierunku lat 80-tych, tak samo również podkreśla charakter i nazwę grupy Le "Cassette". Świeża romantyczna pozycja o której wspominałem wcześniej. "This Is All We Know". Gdy pierwszy raz usłyszałem o nim w 'teaserze' wypuszczanym jeszcze na długo przed premierą płyty, od razu skojarzył mi się ze stylem znanym z kawałka "Sexual Healing", autorstwa Marvin'a Gaye. Czysta elektroniczna, romantyczna ballada, wydaje się porwać każdą zakochaną parę, a momentami wprowadzone w niej zniekształcenia, przypominające dźwięk pochodzący z kasety VHS, dodaje całości niezwykłego smaku i uroku. 

#8 Here I Am
"Here I Am". To elektroniczny count down, może by się wydawać nadający się do ścieżki dźwiękowej pełnometrażowych obrazów. Jednostajny i monotonny dźwięk, przypomina melodią ostatnią scenę z filmu Michael'a Mann'a "The Heat"  i rozgrywki między dobrym Pacino i złym De Niro. Po przeszło połowie diametralnie zmienia swoją konstrukcję i staję się kolejną dawką mrocznej i mocniejszej elektroniki. Zważając na tytuł, być może jest w pewnym sensie odwołaniem do osobistych przeżyć artystów. 

#9 You Are You Are
"You Are You Are". Był to pierwszy utwór Le Cassette na który udało mi się trafić. Pierwsza miłość nigdy nie odchodzi. Jest to dla mnie numer najwyższej próby w dorobku zespołu. Prosta rytmiczna melodia, w połączeniu z głosem i tekstem autorstwa Adam'a, jest wszystkim czego trzeba, podczas samotnej, nocnej przejażdżki przez rozświetlone  neonami miasto, tak samo jak i wspólne intymne chwile z ukochaną osobą. 

#10 Magnifique
"Magnifique", to lekkie czyste elektryzujące klubowe brzmienie, świetne nadające się na klubowy parkiet. Tekst również opowiada historię uczucia między dwójką osób. "I want to take you out tonight..."

#11 Tokyo Blues
"Tokyo Blues". Jeden z wcześniejszych kawałków z dorobku Le Cassette.  Tutaj nie trzeba się za bardzo rozpisywać. Utwór sam w sobie jest w stanie obronić się przed jakąkolwiek krytyką. Bardzo romantyczny, zmysłowy. Zdecydowanie 10/10.

#12 1-UP
1-UP, jest instrumentalem skierowanym w stronę pierwszych stacjonarnych konsoli do gier. Dźwięk wpadającej monety i rozpoczynającej się podróży muzycznej, uzupełnia wrażenie słuchacza, o tym że zamykając oczy jest w stanie wyobrazić sobie, że znalazł się jedną nogą w salonie gier. 

#13 Tonight
"Tonight", czyli jak mówią słowa w refrenie "You are My Cyber Lover". Utwór wydaję się przesłaniem do ukochanej osoby ukrytej gdzieś w cyber przestrzeni, bądź po drugiej stronie ekranu. Linia melodii i wokal niezwykle sprawnie uzupełniają się w każdym momencie. Zawiązana między nimi zależność tworzy po raz kolejny klimat, który wydaje się być elektronicznym snem na jawie, który kończy się wołaniem wokalisty i odpowiedzią w formie syntezowanego głosu ukochanej kobiety. 

#14 I Will Show You
"I Will Show You", to nowość, która od pierwszej chwili wydaje się być najmocniejszym punktem premiery płyty. Powolne, ślimacze wręcz brzmienie i głęboki niski wokal Adam'a po raz kolejny uzupełniają się wzajemnie, wzbudzając w słuchaczu poczucie unoszącej się w powietrzu elektronicznej aury i niezwykłej wrażliwości. Aż żal, że "I Will Show You" trwa tylko 3:41...

# 15 Getaway
"Getaway", to podsumowanie całej płyty. Podobnie jak Intro, które rozpoczyna całość,  jest idealnym punktem kończącym materiał Le Cassette. Brzmienie przepełnione nadzieją, zdaje się otwierać nowy rozdział. Słuchacz ma wrażenie, że wcale nie wysiada z samochodu Le Cassette , a odjeżdża nim w siną dal... W bliżej nie określonym kierunku. 

Podsumowując album "Left to Our Own Devices", bardzo trudno było mi znaleźć coś do czego można się przyczepić słuchając każdego kolejnego utworu. 15 kompozycji, z czego każda jest zupełnie inna od poprzedniej i kolejnej, świadczy o wysokim poziomie całości. Osobiście będąc wielkim entuzjastą tria z Le Cassette, co raczej wpływa na wysokie oczekiwania, śmiem twierdzić, że poprzeczka pozostaje utrzymana wysoko. Reszta świeżego materiału, nie odbiega muzycznie, od wcześniej ukazanych, promujących twórczość kawałków grupy. Oczywiście o gustach się nie dyskutuję, ale wierzę, że dla każdy fan stylistyki 80's oraz nowego brzmienia w stylu Dream Wave, znajdzie na Left to Our Own Devices coś dla siebie... Zapraszam do odsłuchania albumu. 


niedziela, 2 marca 2014

LP Show Band - Punkt Styku (2014)


Pierwszy odcinek serialu „07 zgłoś się”, czyli „Major opóźnia akcję”. Porucznik Borewicz pracuje pod przykrywką, infiltrując organizację Inżyniera. Pojawia się na party w jego domu. Gdy Inżynier (w tej roli Edmund Fetting) proponuje Borewiczowi drinka, w tle pulsuje dynamiczna, taneczna muzyka. W ten sposób świat poznał – choć bezimiennie – Show Band. Zespół, po którym nie było (do dzisiaj) najmniejszego śladu w Internecie. Istniejące w latach 70. trio spędziło większość swojego czasu na statkach, w skandynawskich restauracjach czy na balach karnawałowych w warszawskim hotelu Forum. Znaleźli jednak czas, by nagrać na zamówienie Wytwórni Filmów Dokumentalnych 2 lutego 1974 roku czterdzieści minut porywającej, rozbujanej muzyki z pogranicza funku i jazzu. Cztery dekady i kilka tygodni później materiał doczeka się (wreszcie) płytowego wydania w postaci albumu „Punkt styku”.

Lider zespołu, Anatol Wojdyna, grał w Skandynawii z całą czołówką polskiego jazzu. To on wywiózł w 1966 roku z Polski Wojciecha Karolaka i Andrzeja Dąbrowskiego na zarobkowe kontrakty do Szwecji. Maciej Głuszkiewicz zapisał się w pamięci słuchaczy jako organista zespołu Klan, w którym grał do 1971 roku. Mało kto wiedział, że później jego życie wciąż wiązało się z muzyką. I wreszcie Jan Mazurek – doskonały perkusista, który występował w Quorum i Breakout, a pod koniec lat 70. grał na timbalesach i innych przeszkadzajkach w szeregach Alex Bandu. Do tria w trakcie nagrań dołączyło dwóch dodatkowych muzyków: Jan Jarczyk na pianie Fender-Rhodes oraz Aleksander Bem na kongach i innych instrumentach perkusyjnych. Gdyby komuś było mało tej ferii nazwisk, to dwa spośród dziesięciu utworów z tej sesji skomponował Zbigniew Namysłowski. Wiele utworów z sesji było wykorzystywanych w filmach dokumentalnych i kolejnych wydaniach Polskiej Kroniki Filmowej, ilustrując często rozwój polskiego przemysłu epoki Gierka czy dynamiczny wzrost liczby nowych mieszkań. Dlatego, by trzymać się klimatu tamtych czasów, książeczkę płyty ze szkicem o zespole uzupełniają zdjęcia Grażyny Rutowskiej, dokumentujące codzienne życie w Warszawie w 1974 roku. Na okładkę trafiło natomiast zdjęcie legendy polskiej fotografii prasowej, Jana Morka – tytułowy „Punkt styku” został uchwycony podczas Święta Trybuny Ludu w 1973 roku.

Monofonicznie zarejestrowany materiał został zremasterowany z oryginalnych taśm-matek przez Andrzeja Poniatowskiego (ex-Klan). Płyta ukazuje się w wersji CD oraz jako limitowany do 300 sztuk LP. Edycja winylowa jest numerowana i limitowana do dwóch sztuk na osobę.



informację zawarte w tekście pochodzą z tej strony, klik!

czwartek, 26 grudnia 2013

HighWay SuperStar - Take My Time (The Album)

released 21 December 2013
All music written, produced, performed and mixed by Alex Karlinsky. Mastered by Silent Gloves.
Guitars on track 1 and 4 by Jesse Bullet.
Bass on track 3 by Etay Maor.
Lyrics on track 1 by Alex Karlinsky and Dana Jean Phoenix.
Lyrics on track 3 by Alex Karlinsky and Mike Mendoza.
Lyrics on track 4 by Alex Karlinsky, Dana Jean Phoenix & Chris Page. Artwork by Overglow.
3D graphic support by Shio-Z.
Concept art by Ya'ara Snagglebit.
Logo by Bulletrider.

środa, 25 grudnia 2013

Public Enemy 25th Anniversary Vinyl Collection

Public Enemy 25th Anniversary Vinyl Collection, to limitowana edycja dziewięciu długo grających albumów, wydanych nakładem Def Jam Records. Specjalnie wydanie z okazji dwudziestupięciu lat, od wydania pierwszego albumu Yo! Bum Rush The Show w 1987 roku, poza najlepszymi albumami grupy zawiera również kompletny studyjny katalog, dokładnie opisujący poszczególne publikacje PE. 

(LP) Yo! Bum Rush The Show (1987)
(LP) It Take A Nation Of Millions To Hold Us Back (1988)
(LP) Fear Of The Black Planet (1990)
(2xLP) Apocalypse 91 ... The Enemy Strikes Back (1991)
(2xLP) Muse Sick-N-Hour Mess Age (1994)
(2xLP) He Got Game OST (1998)

czwartek, 30 maja 2013

Daft Punk - Random Access Memories (LP) vs. Tesla Boy - The Universe Made Of Darkness (LP)



Maj zaskoczył nas bardzo pozytywnie świeżą dawką brzmienia w wykonaniu Tesla Boy oraz Daft Punk. Oba składy dziś już dość dobrze rozpoznawalne, jednak tak różne gdyż duet Daft Punk medialnie to prawdziwy 'ośmiotysięcznik' łańcuchu górskim swojego gatunku. Po doskonale przyjętym filmie Tron Legacy i ścieżce dźwiękowej w całości zrealizowanej przez wspomnianych... Nadszedł czas na coś bardziej interesującego, co pomoże przenieść się głębiej w świat kreowany przez DP. Nie mniej jednak, niemalże nakładające się terminy premier obu albumów, zarówno Tesla Boy, tak samo jak i Daft Punk, zrealizowali projekty zmierzające w dobrą stronę. Określenie Future Retro, jak najbardziej pasowałoby do sygnowania pozycji w obu przypadkach. 

Ale do rzeczy. W dzisiejszym poście chciałem zwrócić uwagę na różnicę i podobieństwa obu produkcji, podsycając je własnymi spostrzeżeniami dot. oprawy graficznej tak samo jak i brzmieniu poszczególnych utworów. 


poniedziałek, 29 kwietnia 2013

Las Supper - Back to the Future (LP)

Minęło 15 lat odkąd Big Daddy Kane wydał swój ostatni album "Veteranz Day". Rok 2013 jest dla legendy rapu niezwykle ważny, powodem jest dołączenie do zespołu "Las Supper", który w swojej stylistyce łączy klasyczny rap z RnB. Brzmienie lat 60's połączone z Soulem lat 70's przyprawione rapem? To mieszanka wybuchowa! Dodając jeszcze fakt, że ich muzyka jest grana na żywych instrumentach. 26 marca tego roku miała miejsce premiera ich płyty zatytułowana "Back to the Future". Big Daddy Kane o współpracy z zespołem wypowiada się w samych superlatywach:
"we're always laughing, having a good time". 

 Miesiąc temu w necie ukazał się teledysk grupy do kawałka "I Believe in Love Again".

Autor: BBoy Metes

wtorek, 23 kwietnia 2013

Genius Of Rap (1982) - ''12 Twennynine with Lenny White - Twennynine (Rap) (1981)

Genius Of Rap
"Graffiti Art, break dancing and rap music are the three art forms of the new urban tribes" - J. Walter Negro

Ride the subway in New York and you'll be shocked by the graffiti. It doesn't matter that you know it exists, you will be skocked. It's stunning, surreal backdrop of potent, psychedelic street imagery that shouts its validity every time one of those meat trucks flashes past.
Then when someone tells you that there's kids way up in the south Bronx who spin on their elbows, their shoulders and their heads, you might find that hard to take. And then when, you get to see a 'breaking crew' in action, it doesn't help, you still can't believe the agility, the timing, the awesome nerve of break dancers.
Rapping is the soundtrack for breaking, rapping is graffiti for the ears. Go to the club and hear a group of MC's spinning records backwards and competing to cut the next man in an insane ad-lib of the hippest, heaviest jive over rock solid rhythms so hard it hurts, and you may begin to doubt your sanity. Don't worry, it's just another night on Manhattan Island.
Rap is the toast(ing) of New York, the 'hip hop' that leaps from giant boxes on every corner, the bass line that pops and rumbles and bursts out of crumbling tenements. It's a hustle on 42nd street, a house party in Harlem, and these days it's even a voice in the Village. 
Rap is a new step in the story of the dance that began with DJ's who talked too much in parts of town where nice people just don't go. And now it's a non-stop stream of ''12 singels that will propel any party way beyond breaking point. 
The rappers are the new town criers, and they can make you laugh  or sout or cry, but most of all they can make you dance.
 That's the genius of rap.
Robert Elms
© 1982 Island Records

Przejedź się metrem w Nowym Jorku, a zszokuje Cię widok graffiti. Nie chodzi o to, że jesteś świadomy tego, że ono istnieje, po prostu będziesz zszokowany. Jest niesamowite, surrealistyczne silne tło psychodelicznego obrazu ulicy, wykrzykujące swoje znaczenie, za każdym razem gdy mijasz pomalowaną ciężarówkę z mięsem.
Wtedy ktoś opowiada Ci o dzieciakach z południowego Bronksu, które kręcą się na łokciach, ramionach i głowie, co może się dla Ciebie okazać niewiarygodne. A gdy zjawiasz się tam, by na żywo zobaczyć ekipę tańczącą breakdance w akcji, cały czas nie dajesz wiary temu z jaką zwinnością, wyczuciem i opanowaniem to robią.
Rap jest ścieżką dźwiękową breakdance'u, rap jest jak graffiti dla uszu. Przejdź się do klubu by posłuchać grupy MC's, by zobaczyć obracających płytami w tył, rywalizujących by skosić kolejnego gościa, robiąc to z niesamowitym rozmachem, jivem zupełnie bez przygotowania, będąc pochłoniętym w niesłychanym cięzkim rytmie, brzmiącym tak, że aż boli, powodującym, że możesz zwątpić w to czy wszystko z tobą w porządku. Ale nie przejmuj się, to tylko kolejna noc na wyspie Manhattan.
Rap jest jak 'toast(ing)' Nowego Jorku, hip hopem, który płynie od wielkich budynków na każdym rogu, od lini bassowej, która dudni i rozrywa rozsypujące się kamienice; od 42nd Street, domówkę w Harlemie, dziś jest i głosem pochodzącym z Village.
Rap to świeży krok w historii tańca, która ma swój początek tam gdzie DJ'e gadają za dużo, tam gdzie wszyscy dobrzy obywatele się nie zapuszczają. Teraz to nieustający strumień ''12 singli, które napędzają imprezy wychodzące daleko poza punkt krytyczny.
To jest właśnie fenomen rapu. 
Robert Elms
© 1982 Island Records 


poniedziałek, 25 lutego 2013

Kavinsky - Outrun

Już od dobrych kilku lat, francuski Dj i producent jest postacią szerzej rozpoznawalną. Dzięki ''12 Nightcall, zawdzięcza swoją popularność nie tylko na starym kontynencie, ale i za oceanem. Mam wielką przyjemność przedstawić pierwszy LP tego artysty, który dziś ma swoją premierę...

Trzynaście kompozycji to zbiór, najlepszych numerów Kavinsky'ego, które zgromadził na przestrzeni ostatnich lat. Po odsłuchaniu całego zestawu, mogę śmiało powiedzieć, że obok perełki, ze ścieżki dźwiękowej filmu Drive, znalazło się w nim wiele ciekawych i nowych rozwiązań w stylu tajemniczego kierowcy w bejsbolówce i ciemnych okularach, jeżdżącego czerwoną Testarossą... Po prostu trzeba je sprawdzić... W projekt Outrun, zaangażowali się m.in. Havoc z duetu Mobb Deep, oraz SebastiAn, francuski producent i Dj ze stajni Ed Banger Records.

poniedziałek, 24 grudnia 2012

Happy X'mas - Wesołych Świąt 2012

Pamiętam jak jeszcze kilka lat temu bawiliśmy się razem z Dj Finger'em, na świątecznej edycji OldSchool Street Beatz w klubie eNeRDe, do takich kawałków jak: Run DMC - Christmas in Hollies, czy Disco 4 - He's Santa Claus... Dziś powoli zbliża się czas gdy zasiądziemy wspólnie do stołu z najbliższymi. Z tej okazji, w imieniu ekipy OldSchoolers Crew życzę wszystkim wesołych i pogodnych świąt Bożego Narodzenia. Jako przerywnik między śpiewaniem kolęd, gorąco polecam album 'In The Christmas Groove'.

niedziela, 16 września 2012

LP Lovebug Starski - House Rocker (1986)



Niewątpliwie jedna z nieco już zapomnianych legend Kultury Hip Hop. Gdy zaczynał jako nastolatek z początkiem lat 70. (podobnie jak pierwsza generacja która zapoczątkowała całą ideę), nikt nie potrafił ukształtować i jednoznacznie określić czym zakończy się swoista przemiana nienawiści i przemocy, w jedność i dobrą zabawę. Starski nigdy nie stał się wielką ikoną rapu, ani trwałym symbolem w kręgu zainteresowanych tematem. Chociaż z początkiem lat 80., przepowiadano mu wspaniałą karierę, gdy w przeciągu kilku lat udało mu się wydać kilka na prawdę godnych uwagi klasyków. W 1983 roku nakładem Fever Records (gdzie pracował od 1978 roku, jako Dj i entertainer), ukazał się 'You Gotta Believe' z którego zapis miał miejsce w klubie Disco Fever, siedzibie Fever Records...



 
Więcej w o historii Starskiego w temacie, możecie przeczytać klikając link poniżej... Peace!

@ Life Goes Up & Down - Lovebug Starski

wtorek, 3 lipca 2012

Crucial Electro #4 by Street Sounds / 30th Anniversary Street Sounds Records


Awesome Foursome “Monster Beat”
Dynamic Duo feat. Shaquan “Knights Of The Turntable”
Disco Four “Get Busy”
The Egyptian Lover “My House On The Nile”
Divine Sounds “What People Do For Money”
Jamie Jupitor “Computer Power”
Papa Austin & Great Peso “Wrong Girls To Play With”
Marley Marl feat. MC Shan “Marley Marl Scratch”
Shantelle “Love Attack”
The World Class Wreckin Cru “Surgery”

STREET SOUNDS CRUCIAL ELECTRO #1


A1Tyrone BrunsonThe Smurf ()
Produced by A Redlock Production 
A2Warp 9Light Years Away ()
Produced by John “Jellybean” Benitez, Richard Scher & Lotti Golden
A3Warp 9Nunk (New Wave Funk) ()
Produced by “Jellybean” Benitez, Richard Scher & Lotti Golden
A4Man Parrish Hip Hop, Be Bop (Don't Stop) ()
Produced by Raul A. Rodriguez and Man Parrish
A5Herbie Hancock Rockit ()
Produced by Material & Herbie Hancock
B1Twilight 22Electric Kingdom ()
Produced by Gordon Bahary
B2CybotronClear ()
Produced by 3070 and Juan
B3HashimAl-Naafiysh (The Soul) ()
Produced by Jerry Calliste Jr. and Aldo Marin
B4Captain RockReturn Of Captain Rock ()
Produced by The Fantastic Aleems
B5Time ZoneWild Style ()
Produced by Afrika Bambaataa amd Bernard Zekri

STREET SOUNDS CRUCIAL ELECTRO #2


A1B-Boys, The Two Three Break ()
Produced by Vincent Davis
A2Russell Brothers, The The Party Scene (Sv) ()
Produced by Larry Joseph & The Russell Brothers
A3Davy DMX One For The Treble (Fresh) ()
Produced by David Reeves Jr.
A4Packman, TheI'm A Pac Man ()
Produced by Bobby Robinson
B1Shannon Let The Music Play (Dub) ()
Produced by Mark Liggett & Chris Barbosa
B2XenaOn The Upside ()
Produced by Mark Liggett & Chris Barbosa
B3Afrika Bambaataa & Soulsonic Force Planet Rock ()
Produced by Arthur Baker
B4Jonzun Crew, The Pac Jam (Looking Out For The OVC) ()
Produced by Michael Jonzun & Maurice Starr


STREET SOUNDS CRUCIAL ELECTRO #3


A1Full ForceAlice ()
Produced by Full Force, J.B Moore and Robert Ford
A2Original Concept Can You Feel It ()
Produced by Concept and Rick Rubin
A3Whistle (Nothing Serious) Just Buggin' ()
Produced by The Kangol Kid & Howie Tee
A4MantronixBassline ()
Produced by Mantronik and M.C Tee
A5Roxanne Shanté Bite This ()
Produced by Marley Marl 
A6D.ST. Megamix II: Why Is It Fresh ()
Produced by D.ST. 
A7Chris "The Glove" Taylor Itchiban Scratch ()
Produced by Chris "The Glove" Taylor
A8Newcleus Jam On Revenge (The Wikki Wikki Song) ()
Produced by Joe Webb
A9Information SocietyRunning ()
Produced by T.Boy Music/ Little Dexter Music
A10Unknown DJ, The 808 Beats ()
Produced by Andre Manuel & Darryl ‘Lyrrad’ Davis
B1Duke BooteeBroadway ()
Produced by Duke Bootee
B2Beastie Boys Hold It, Now Hit It ()
Produced by Rick Rubin
B3Boogie Down Productions South Bronx ()
Produced by Boogie Down Productions
B4DJ Jazzy Jeff & The Fresh Prince Girls Ain't Nothing But Trouble ()
Produced by S. Salaam, Dana Goodman, Laidley & Oakenfold 
B5Whodini Friends ()
Produced by Larry Smith
B6Heavy D. & The Boyz Mr. Big Stuff ()
Produced by Andre Harrell
B7LL Cool J Rock The Bells ()
Produced by Rick Rubin
B8Mixmaster Gee And The Turntable Orchestra The Manipulator ()
Produced by Greg Royal
B9UTFORoxanne, Roxanne ()
Produced by Full Force
B10Doug E. Fresh And The Get Fresh Crew The Show ()
Produced by Dennis Bell & Ollie Cotton


Wspominając zeszłoroczny ''Street Sounds UK Fresh Reunion'' w Scali przy Kings Cross, LonDoN... Wielkimi krokami nadchodzi kolejna edycja imprezy organiozwanej przez najbardziej 'oldschoolową' wytwórnię płytową w UK. Zbiegająca się 30 rocznica całego unikatowego przedsięwzięcia jakim niewątpliwie stało się Street Sounds na przestrzeni lat oraz wydanie kolejnej edycji albumu "Crucial Electro" (która do nabycia będzie dostępna już od 30.07.2012), stały się powodem całego zamieszania. Newsletter który otrzymałem przed kilkoma dniami w tej sprawie dość wyraźnie określa zarys planów dotyczących organizacji eventu oraz zaproszonych gości, ale o tym wkrótce...

Date: 17.11.2012 
(czyli na kilka dni po celebracji 38 Urodzin Kultury Hip Hop / 39 Universal Zulu Nation - 12.11.2012)

Players: FatBack Band, Leroy Burgess, Shanon, Davy DMX, DJ Cheese, Chad Jackson, ...

Peace!