wtorek, 31 sierpnia 2010

Stanley "Tookie" Williams


Stanley Tookie Williams III (ur. 29 grudnia 1953 w Nowym Orleanie, zm. 13 grudnia 2005 w więzieniu San Quentin, Kalifornia), amerykański przywódca gangu, w czasie wieloletniego pobytu w więzieniu zaangażowany w walkę z przestępczością.

Wychowywał się w Los Angeles, gdzie od wczesnej młodości należał do ulicznych grup przestępczych. W 1971 dołączył do Raymonda Washingtona, przywódcy gangu Crips, i stworzył strukturę gangu w zachodniej części miasta. Przyczynił się do rozbudowy i wzrostu znaczenia Crips.

W 1981 Williams został skazany na karę śmierci za dokonanie czterech morderstw w czasie napadów rabunkowych dwa lata wcześniej. Ofiarami padli pracownik sklepu 7-Eleven w Pico Rivera (Kalifornia), zabity podczas napadu w lutym 1979 oraz rodzina pochodzenia tajwańskiego, prowadząca motel "Brookhaven" w Los Angeles – starsze małżeństwo i ich córka zginęli w marcu 1979 r. W pierwszych latach po wyroku Williams był agresywnym więźniem, wielokrotnie biorącym udział w bójkach i atakującym strażników. Jednocześnie bez powodzenia zgłaszał apelacje, przez cały czas twierdząc, że został skazany niewinnie. Jego adwokaci zarzucali m.in., że skład ławy przysięgłych, który wydał wyrok, był niereprezentatywny – brakowało Afroamerykanów, a dominowały osoby pochodzenia azjatyckiego, co mogło przyczynić się do wydania nieobiektywnego wyroku.

Swój pobyt w kalifornijskim zakładzie karnym San Quentin skazaniec K24901 rozpoczął w "wielkim stylu". Gołymi rękami zmasakrował na spacerniaku Deuce Five, dotychczasowego więziennego bossa. Ze względu na agresywne zachowanie (omal nie zabił innego więźnia) pod koniec lat 80. Williams został umieszczony w izolatce – przebywał w odosobnieniu ponad 6 lat.

Po powrocie do normalnej celi w 1993 zmienił swoje zachowanie. Wypowiadał się wielokrotnie o szkodliwości gangów przestępczych, ogłosił kilka książek dla młodzieży, w których ostrzegał przed narkotykami, przemocą i rasizmem (współautorką była Barbara Becnel). W 1997 przeprosił publicznie za swój udział w tworzeniu gangu Crips, a w 2004 przyczynił się do zawarcia porozumienia między Crips i konkurencyjną grupą Bloods. Za swoją aktywność na rzecz walki z przestępczością został kilkakrotnie nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla przez szwajcarskiego parlamentarzystę Mario Fehra oraz profesora filozofii Notre Dame de Namur University w Belmont (Kalifornia), Phila Gaspera. Zgłoszono go także do nagrody literackiej Nobla jako autora zaangażowanych książek dla młodzieży.

Działalność społeczna Williamsa nie zmieniła ciążącego na nim wyroku śmierci. W sprawie jego ułaskawienia apelowało wiele znanych osobistości, wskazując, że przeszedł pozytywnie proces resocjalizacji; wśród apelujących byli m.in. Snoop Dogg, Jesse Jackson, Desmond Tutu, Danny Glover, Anjelica Huston, Jamie Foxx (odtwórca roli Williamsa w filmie biograficznym Redemption: The Stan Tookie Williams Story z 2004), Tim Robbins, Susan Sarandon. Zebrano pod petycją o odroczenie wykonania wyroku ponad 170 tysięcy podpisów mieszkańców Kalifornii. Z drugiej strony przeciwnicy Williamsa wskazywali, że nie wykazał on skruchy za udowodnione morderstwa, cały czas odmawiając przyznania się do ich popełnienia. Teściowa jednej z ofiar powiedziała w grudniu 2005, że uważa Williamsa za "takiego samego mordercę z zimną krwią", jakim był w chwili popełnienia morderstw, i że "zrobiłby to samo ponownie, gdyby tylko miał okazję".

Ostateczny wniosek o odroczenie egzekucji gubernator Kalifornii Arnold Schwarzenegger oddalił 12 grudnia 2005. Następnego dnia Williams został stracony w więzieniu stanowym San Quentin poprzez wstrzyknięcie trucizny.

Jako ostatni posiłek życzył sobie szklankę mleka. Jego prochy, zgodnie z wolą, zostały rozsypane przez jego prawniczkę w parku Soweto w Południowej Afryce.

Stanley Williams miał dwóch synów, z których jeden również został oskarżony o popełnienie morderstwa i odsiaduje karę w wysokości 16 lat więzienia...


Part II, Part III, Part IV

Source: Wikipedia
Peace!

środa, 25 sierpnia 2010

"12 Afrika Bambaataa & Hydraulic Funk - Freestyle (2001)



Wypuszczona prawie 10 lat temu reklama koncernu "Nike", na stałe zapadła w pamięć fanatykom NBA i nie tylko. W ramach przypomnienia ... Na bicie nikt inny jak Afrika Bambaataa, wspomagany przez Fred'a "Hassan" Fowler'a i Steven'a "Boogie" Brown'a, z którymi tworzył projekt Hydraulic Funk. Ponadto królowie i królowe parkietów National Basketball Association...

Peace!

niedziela, 22 sierpnia 2010

poniedziałek, 16 sierpnia 2010

Rebound - The Legend Of Earl "The Goat" Manigault reż Eric La Salle (1996)


Reżyserem tego obrazu jest Eric La Salle. Film opowiada pełną dramatu i nadziei historię życia Earl'a Manigault'a. Jego legenda jest żywa do dziś... Polecam fanom koszykówki i nowojorskiego klimatu.



From the mean streets of Harlem come the greatest basketball player the world has never known...

"12 Rappin' Is Fundamental - Rapping Is Fundamental



Easy Mo Bee on the beat!

niedziela, 15 sierpnia 2010

Mr. Magic's Rap Attack Serie's

Grandmaster Caz & Mr. Magic in WBLS 107.5 FM Radio Station






piątek, 13 sierpnia 2010

H.E.A.L. Project - Human Education Against Lies


Projekt H.E.A.L. zajmuję się edukacją przeciwko kłamstwu. Ideą ruchu H.E.A.L. jest ratowanie ludzi od chorób i problemów dotykających społeczeństwo. Common Sense Deficiency Syndrome (CSDS) = Zespół Niedoboru Zdrowego Rozsądku (ZNZR).

Objectives of H.E.A.L.:
Heal the minds of the People especially youth by providing true facts.
Help build reasoning skills needed for human behavior rather than focusing on the sleep techniques of memorization.

H.E.A.L. Statement:
Human Education Against Lies (H.E.A.L.) is a not for profit corporation and organization that promotes Human respect amongst Humanity by providing knowledge about Humanity.

Jak tłumaczą członkowie H.E.A.L. ... (CSDS), czy (ZNZR) jest źródłem większości problemów społecznych... AIDS, narkotyki, rasizm, seksizm, zanieczyszczenie środowiska, imperializm są zachęcane i wspierane właśnie przez taki sposób postępowania człowieka. Co prowadzi do samo-destrukcji nas samych i otoczenia, w którym żyjemy. Czyli powoduję, nic innego niż zdradę człowieczeństwa...
Organizacja uważa, że głównymi ośrodkami kłamstwa są: Edukacja, Religia, Polityka. H.E.A.L. to głęboka wiara w uzdrowienie. Kłamstwo zostanie pokonane, gdy prawda ujrzy światło dzienne.
Projekt H.E.A.L. to nikt inny jak: KRS-ONE ("Knowledge Reigns Supreme Over Nearly Everyone" czyli dosłownie tłumacząc: Wiedza ma władzę absolutną nad prawie każdym) i Zizwe Mtafuta-Ukweli (tłumacząć: One born in a foreign land searching for the truth, czyli: Urodzony na obcej ziemi w poszukiwaniu prawdy). Pierwszym przedsięwzięciem było skierowanie prawdy, za pośrednictwem radia i literatury, we wszelakie ośrodki które propagują kłamstwo. I tak w 1991 roku powstał:

("12) H.E.A.L. Human Education Against Lies - Heal Yourself (Electra) (1991)



Lista artystów zaangażowana w działania organizacji H.E.A.L.:
Kid Capri, Big Daddy Kane, L.L. Cool J, Freddie Fox, Harmony, M.C. Lyte, Queen Latifah, Ms. Melodie, Jam Master Jay, DMC, D-Nice, Chuck-D, Jonathan Demme, Ted Demme, Fab 5 Freddie, Pam Jenkins, Billy Bragg, Michael Stipes, Ziggy Marley, Simone, Ready Z oraz KRS-ONE i inni...
Oprócz tego, również powstał krążek:
(LP) H.E.A.L. Human Education Against Lies - Civilization vs. Technology (Electra) (1991)


Dochody ze sprzedaży tych materiałów, pozwoliły na dystrybucję milionów darmowych książek i rozpowszechnianie ich wśród młodych ludzi na całym świecie. Ich celem było badanie i ewentualne obalanie największych kłamstw ludzkości zawarte m.in. w programie edukacji przedstawianym w szkołach i religii. Twórcami tej pozycji byli: KRS-ONE, Simone, and Ready Z.

"Before you are a race, a religion, or an occupation, you are a Human. HEAL YOURSELF!"


By the way: 5! 4 My man "Kuki", który przypomniał mi o tym kawałku. Peace!

środa, 11 sierpnia 2010

Brother Ernie Paniccioli

Jeśli mowa o latach '70th i pierwszej generacji hip hopowców, to zdecydowanie innowacyjność na polu bboy'ngu i dj'ingu odgrywała "czarna" populacja NY. W następnej kolejności obywatele latynoscy. Początki graffiti należą do każdego (ogromnego wpływu dokonał, posiadający polskie korzenie Caine One), zaś era rapu na nośniku, to czas popularyzacji i nasiąkania różnych wpływów muzycznych.

Daleki jestem do generalizowania i przyporządkowywania znaczenia pochodzenia (choć w poszukiwaniach, tematu tego nie należy lekceważyć). Jednak wśród zalewu wielu wpływów kultur w hip hop, rzadko albo i wcale słyszy się o wkładzie Indian.

Urodził się 26 lutego 1948 roku na Brooklynie.

Wyposażony w 35 mm kamerę, od roku 1973 uwieczniał na jej taśmie wczesny fenomen graffiti. Jako jeden z pierwszych uwiecznił prace legendarnego Lee, którego nome omen poznał dopeiro w 2001 roku.

"A Hip Hop Photographer has to capture the DJ, Hip Hop Dance, Graf, Emcee, and be aware of and respond to the Cultural aspects of Hip Hop. If all they do is shoot Rappers then they are at best a Rap Photographer. In it's 33 year His-Story there have only been a handful of photographers that can be called "Hip Hop Photographers". My legacy is secure because I have been called that by Afrika Bambaataa, Chuck D and KRS1 as well as Nas and Rakim."
Kilka jego zdjęć zdobi okładki płyt:

 Jak sam mówi, moje najlepsze zdjęcie to kolejne zdjęcie .... (Te poniżej należy do jego ulubionych)

Czynnie udziela się w hip hopowym ruchu jako aktywista, szeregiem spotkań dotyczących praw człowieka. Jest atorem albumu Who Shot Ya?: Three Decades of Hip Hop Photography ....

wtorek, 10 sierpnia 2010

Fort Knox Five ft. Afrika Bambaataa & Mustafa Akbar - Shift

"12 Eric B & Rakim - Paid In Full (Seven Minutes of Madness - Coldcut Remix)




Coldcut Remix


Official clip

We B*Girlz


B-boying to ostatnio często używane określenie, które ma na celu zaznaczyć jak bardzo breakdance przeistoczył się w taniec, nie polegający głównie na akrobatyce, ale na wyczuciu rytmu, finezji i szacunku dla kultury Hip Hop. Oglądając jednak dokument We B*Girlz oraz czytając książkę, gdzie dziewczyny oraz kobiety poświęcające swój wolny czas na setki godzin treningów i wyjazdy na zawody uwiecznione na zdjęciach Marty Cooper oraz na piśmie spod palców Niki Kramer, należy nie zapominać aby obok dodać równie ważne słowo - B-girling.




TIP : W filmie pojawiają się Raw B-Girls wśród publiki.

Brickheadz vs. Motion Disorderz @ Scribble Jam '06

Melvin Bliss R.I.P.


26-ego lipca straciliśmy kolejnego wielkiego artystę. Jest nim jazzman - Melvin Bliss. To w jego Synthetic Substitution powstał jeden z najczęściej samplowanych drumbreaków, w wykonaniu Bernard Pretty Purdie(przynajmniej tak uważa Melvin, nie było go w studiu, kiedy nagrywano ścieżkę perkusyjną). B-Side wins again.

poniedziałek, 9 sierpnia 2010

Compton's Most Wanted Back Then & Right Now

"This Is Compton" to pierwszy teledysk, jak i pierwszy kawałek wydany przez ekipę Compton's Most Wanted w 1989 roku. Winyl wydała wytwórnia Techno Hop Records, która na tym wydawnictwie zakończyła swoją działalność.

W tym roku mija ponad 20 lat działalności frontmana CMW - MC Eihta na scenie rap. Jak większości gangsta raperów okres jego świetności przypadł na lata 90. Do dzisiaj MC Eiht zdążył sobie zaskarbić szacunek i wysoką pozycję wśród słuchaczy rapu. W tym roku wydaje swój kolejny album pt. "Which Way Iz West", z którego pochodzi najnowszy klip Eihta traktujący tak jak 20 lat temu o Compton. Można sobie porównać jak się to wszystko pozmieniało przez ponad dwie dekady. "Made In Compton":

Jednego nie można odmówić na pewno, stare wygi pokroju MC Eihta wiedzą jak rapować, stara szkoła ciągle jednak walczy o dobrą muzykę w zalewie techno-vocoderowej, uproszczonej muzycznie jak i tekstowo niby rap papki. I trzeba przyznać, że wychodzi z tego obronną ręką!

niedziela, 8 sierpnia 2010

"Rappin' To The Beat" An ABC NEWS 20/20 Raport by Steve Fox (1981)



W tym króciótkim raporcie stacji ABC, znajdziecie mnóstwo ciekawych informacji i smaczków z początku lat 80. Ulice pełne blasterów! Oldschool Rap po godzinach na skwerach, w parkach, do tego jamy i koncerty. Czyli to wszystko czym tętnił New York City trzy dekady temu. Ale na co szczególnie warto zwrócić uwagę... To słowa Joe Robinson'a, który jako partner w biznesie i w życiu osobistym Sylvii Robinson, prowadził Sugar Hill Records. Mianowicie pada tam słowo "Poland" ...

"Well it's not a black music phenomenal. We've had records, that have been #1 in countries still out the world, were is no black folks. There's nothing than white folks in Poland, South America, Europe..."


Cóż, czy miały z tym do czynienia osoby tj. Michał Urbaniak czy Urszula Dudziak, które jak wiadomo w latach 70. i 80. przebywały na terenie USA, a szczególnie New York City... Ocenę pozostawiam wam... Peace!

Rap: Looking For The Perfect Beat reż. Susan Shaw (1994)


@ Rap: Looking for the Perfect Beat

Produkcja i reżyseria Susan Shaw z 1994, powraca do lat 80., i prawdziwego ulicznego stylu. Warto zobaczyć i posłuchać mimo dość niskiej jakości, peace!

piątek, 6 sierpnia 2010

''12 Gladys Knight & The Pips - Save The Overtime (For Me) (1983)


Gladys Knight (ur. 28 maja 1944 w Atlancie w stanie Georgia) to amerykańska piosenkarka soulowa i popowa znana z długoletniej współpracy z grupą Gladys Knight and the Pips i solowej kariery. Rozpoczęła karierę muzyczną już jako dziecko, śpiewając gospel w chórach kościelnych. Pod koniec lat pięćdziesiątych XX wieku wraz z bratem i dwoma kuzynami tworzącymi trio The Pips utworzyła zespół początkowo śpiewający doo wop, potem soul i rhythm and blues...
I tak oto w 1983 powstał kolejny z klasyków tej wokalistki, która zaprosiła do współpracy przy tworzeniu klipu do tego kawałka ekipę New York City Breakers oraz niezliczoną ilość "Blasterów"...

poniedziałek, 2 sierpnia 2010

"12 Afrika Bambaataa & Family - Bambaataa's Theme (Assault On Precinct 13) / Tension (1986)




W tym kawałku "Bam", współpracował razem ze znanym reżyserem filmów grozy... John'em Carpenter'em. Korzystając z linii melodycznej ze ścieżki dźwiękowej do filmu Assault On Precinct 13, połączył ją z elementami electro w swoim stylu...
Efekt można odsłuchać powyżej, polecam!
Kawałek podkręcił Dj Fingers na Zulu Nation Jam @ Social Club 2010.

Peace!

The Fresh Prince of RAP - Will Smith


Tytułem wstępu-od dawna chciałem stanąć w obronie Willa Smitha, postaci, która w rap środowisku nie jest zwykle brana poważnie. Wynika to z tego, że osoba Willa jest znana raczej z filmów, tudzież z twórczości muzycznej końca lat 90. Jednakże ja osobiście Smithowi zawdzięczam zainteresowanie rapem dzięki serialowi "The Fresh Prince Of Bel-Air" i mojej pierwszej rap kasecie jaką nabyłem, a były to "Greatest Hits" Jazzy Jeffa i Fresh Prince'a. Wpis ten poświecę przybliżeniu wczesnej działalności muzycznej Willa Smitha z lat 1987-1993, kiedy to duet DJ Jazzy Jeff & The Fresh Prince naprawdę wiele osiągał na scenie rap jak i zapisał się chociażby pierwszą w historii nagrodę Grammy za piosenkę rap ("Parents Just Don't Understand") udowadniając, że Will Smith jest nie tylko uzdolnionym aktorem ale też naprawdę świetnym raperem posiadającym wysokie umiejętności jak i konsekwentnym w stylu, ale o tym potem.
Cała historia zaczęła się w latach 80, kiedy to nastoletni Will "Świeży Książę" Smith rapował na lokalnych domówkach w Zachodniej Filadelfii. Podczas jednej z imprez poznał się z Jeffem "DJ Jazzy Jeffem" Townsem (twórcą tzw. Transformer Scratch)i chłopaki zaczęli działać razem. Wkrótce dołączył do nich beatboxer Rock Ready C i tandem zaczął grać po kraju koncerty, byli nawet na koncercie w Boogie Down Bronx u boku choćby KRS 1 w 1987, czego dowodzi to video:

W 1987 roku Jeff i Prince podpisali kontrakt z wytwórnią Jive Records, która wydała ich debiutancki album pt. "Rock The House", promował go klip do przeboju "Girls Ain't Nothing But Trouble". Pozytywny, humorystyczny styl tekstów stał się znakiem firmowym Prince'a. Podkłady uzupełnione zostały przez scratche Jazzy Jeffa.

Kolejną płytą był "He's The DJ, I'm The Rapper". Krążek promował utrzymany też w humorystycznym stylu klip do "Parent's Just Don't Understand":

Który został wielkim hitem i jak wspomniałem zapewnił duetowi pierwszą w historii muzyki statuetkę Grammy za piosenkę rapową. Kolejnym hitem został "Brand New Funk", kawałek ogólnie prócz "Summertime" najbardziej zapamiętany przez "ortodoksyjnych" słuchaczy rapu:

DJ Jazzy Jeff nagrał w 2007 cover tego numeru przy wsparciu rapera Peedi Peedi jako "Brand New Funk 2K7":

"He's The DJ, I'm The Rapper" został najlepiej sprzedającym się krążkiem Jeffa i Prince'a.
Rok 1989 przynosi 3 LP duetu JJFP "And In This Corner", z video do "I Think I Can Beat Mike Tyson":

Album ten utrzymany w starym stylu, pełnym humoru i jak zwykle kapitalnego storytellingu nie osiągnął sukcesu poprzednika, nie wytrzymał naporu nowych artystów rapowych z roku 1988, dodatkowo zaczęła się wtedy moda na nurt gangsta. Po za tym Will Smith został aresztowany za niepłacenie podatków i został bankrutem. Przełom miał nastąpić w roku 1990, kiedy to Smith został zaangażowany do serialu "Bajer Z Bel'Air". Od tej pory kariera Smitha zaczęła nabierać ponownego rozpędu, który trwa do dziś.
Kiedy to sytuacja "Świeżego Księcia" uległa poprawie, w 1991 roku JJFP powrócili z rozmachem na scenę rap, wypuszczając swój największy przebój "Summertime":

Oprócz tego album "Homebase" promował klip do miłosnej piosenki "Ring My Bell":

Płyta okazała się sukcesem. Opłaciła się konsekwencja stylu czyli pozytywny, zabawowy rap. Jednak formuła ta miała się zmienić.
Rok 1993 to jak wiemy dominacja mocnego rapu. JJFP postanowili nieco się dostosować do mody. Ale spokojnie, jedynie brzmieniowo, Pete Rock wspomógł swą produkcją kolejny i niestety ostatni studyjny album Filadelfijczyków pt. "Code Red". Singiel "Boom! Shake The Room" okazał się przebojem, mocniejszy niż dotąd beat, na którym opierały się imprezowe wersy Smitha zapisał się na stałe jako jeden z klasyków lat 90.:

Innym klipem był "I Wanna Rock", z popisowymi scratchami Jeffa:

Trzecim utworem promowanym klipem był "I'm Looking For The one (To Be With Me)". Klip niedostępny na YT, więc przedstawiam wersję LIVE, tego kapitalnego kawałka, w którym Smith otwarcie staje w opozycji do nurtu gangsta:

I na tym kończy się współpraca Smitha i Townsa jeśli chodzi o wspólne nagrywanie płyt. Przez najbliższe kilka lat Smith skupił się na grze aktorskiej, co jak wiemy zapewniło mu ogromną sławę. Will Smith kolejny krążek wydał w 1997 roku, a był to przesławny "Big Willie Style", kilka utworów produkował/współprodukował Jazzy Jeff. Powrót na scenę muzyczną Smitha, sprawił, że Jive Records postanowiła odkurzyć repretuar JJFP i wydała "Jazzy Jeff & The fresh Prince-Greatest Hits", który był promowany videoklipem do niewydanego kawałka "Lovely Daze":

Natomiast w 1999 roku Smith wydał swój najbardziej znany krążek solowy "Willenium", na którym wystąpili Eve, Lil' Kim czy koleżanka z planu "The Fresh Prince Of Bel-Air" Tatyana M. Ali. Jednak co znaczące Smitha wsparła klasyka Old Schoolu czyli MC Lyte, a także MC Ricky D aka Slick Rick i Biz Markie w utworze "So Fresh" klip do tego kawałka to prawdziwy hołd złożony Starej Szkole, zresztą zobaczcie sami:

To co Jeff zrobił z maszyną czasu to i by pewnie chętnie zrobił kOOL Mike!
Widać, że Will nie zapomniał o swych korzeniach, wraz z Jeffem przypomnieli stare czasy. Zrobili to także w niewydanym wspólnym kawałku umieszczonym na "Willenium" pt. "Pump Me Up". Generalnie Townes pomógł w produkcji "Willenium" a producentami wykonawczymi byli...DJ Jazzy Jeff & The fresh Prince.
Niestety drogi dwóch Filadelfijczyków nie zeszły się na dłużej, występowali oni kilkakrotnie razem na koncertach zwłaszcza podczas tras promujących ostatnią płytę Smitha "Lost & Found", gdzie ponownie udowodnił, że potrafi świetnie rapować.
Jak widać Will Smith to nie tylko "Men In Black" i "Wild Wild West", to człowiek, który doskonale wie, co to jest prawdziwy rap i Old School. Co w nim bardzo cenne to to, że mimo, że ma łagodny styl to jest "Keep It Real"! Dlaczego, bo przez dwadzieścia lat cały czas pozostał wierny swojemu stylowi, czy zaczynał czy gdy się wzbogacił robił ciągle pozytywną muzykę nie siląc się na gangstera, hustlera, alfonsa czy generalnie przestępcę. Ta postawa wciąż pozostaje niezrozumiana przez wielu, którzy posądzają go o nierobienie prawdziwego rapu. Ale kto wypada prawdziwiej Smith, który ma ten sam styl przez 20 lat czy taki Snoop, nagrywający z Perry czy Timberlakiem? Odpowiedź jest chyba oczywista.

niedziela, 1 sierpnia 2010

"12 Ike & Tina Turner - You Got What You Wanted (Now You Don't Want What You Got) (1969)


The History of Zulu Tribe


Zulu Tribe to dumne plemię z rodziny KwaZulu-Natal z prowincji RPA. Historycznie Zulu był to potężny naród dumnych wojowników, uważanych za potomków patriarchy Nguni w dorzeczu Kongo w Afryce Środkowej. Z podręczników dotyczących Apartheidu, można wyczytać, że Afryka Południowa była praktycznie niezamieszkana przez rdzennych mieszkańców kontynentu, podczas kolonizacji przez Holendrów w 1652 roku. W rzeczywistości plemię Zulu zaczęło migrować do ich aktualnego miejsca KwaZulu-Natal w XVI wieku.

Prowincja KwaZulu-Natal

Ważny punktem zwrotnym w historii Zulu miało miejsce za panowania Zulu King Shaka (1816-1828). Przed jego rządami rodzina Zulu składała się z wielu klanów i szczepów, które były powiązane ze sobą etnicznie. Ten potężny i nieznający strachu wojownik zjednoczył klany w jeden potężną nację. Wprowadził nowy system organizacji sił zbrojnych, zrewolucjonizował taktykę i stopień uzbrojenia armii swoich poddanych. Jego metody walki często dezorientowały wrogów, wprowadzając w ich szeregach zamęt. Był surowym i wymagającym wodzem. Żołnierze m.in. musieli pozostać w celibacie, a za ewentualne naruszenie tej zasady groziła kara śmierci. Podbite ziemie i ludy zostały włączone do szczepu pod jego koroną i obwieszczane jako plemiona państwa Zulusów. W przeciągu jedenastu lat siła jego wojska wzrosła z 1500 do 50000 wojowników.

Od czasu panowania King Zulu Shaka, Zulusi stoczyli wiele bitew o własne ziemię i dominację nad europejskimi osadnikami. Ostatnie powstanie przeciwko Wielkiej Brytanii pod wodzą King Zulu Bambatha, miało miejsce w prowincji Natal w 1906 roku. Od tamtego czasu, niegdyś najsilniejsze z plemion stało się adresatem prześladowań na tle rasowym. Ludzie zostali poddani prawom które dyskryminowały ich prawo do życia i egzystencji. Taki obrót sprawy prowadził do zwiększającego się ubóstwa i poddania władzy na rzecz Brytyjskich gubernatorów kolonialnych...

Po latach chłopak o imieniu Kevin Donovan, pod wpływem tych wydarzeń zjednoczył większość "młodych gniewnych" Bronx'u... I wszyscy wiemy jak to się dalej potoczyło...


Peace! Unity! Love & Havin' Fun!